پچ کورد در مقابل کابل اترنت: یکسان یا متفاوت؟

بر اساس داده‌های تاریخی، تقریباً ۸۵٪ از مشکلات اتصال متناوب در یک شبکه مستقیماً از خرابی مربوط به کابل در لایه «فیزیکی» ناشی می‌شوند و از اولین مواردی هستند که در طول عیب‌یابی لایه فیزیکی (لایه ۱) برای رفع مشکل اتصال متناوب بررسی می‌شوند. هنگامی که هر نوع از دست دادن بسته در شبکه‌های ۱۰G یا برنامه‌های کنفرانس ویدیویی در طول دوره‌های سنگین استفاده بافر می‌شوند، پرسنل فناوری اطلاعات اغلب قبل از بررسی کابل‌کشی اولیه در شبکه، تنظیمات سوئیچ یا قوانین فایروال را تنظیم می‌کنند. طبق استانداردهای TIA-568، منبع اصلی این مشکلات از دست دادن بسته و تأخیر ویدیو در درجه اول از تعویض نادرست کابل‌های پچ و کابل‌های افقی با هسته جامد ناشی می‌شود. در حالی که هر دو نوع کابل از یک نوع استفاده می‌کنند کانکتورهای RJ-45، به راحتی ممکن است کسی به اشتباه نوع کابل نامناسبی را از کشوی کابل یدکی بیرون بکشد.

پچ کوردها فقط باید برای اتصالات کوتاه و انعطاف‌پذیر مانند اتصال تجهیزات از یک رک به پچ پنل یا کابل‌کشی به یک ایستگاه کاری که طول کابل معمولاً تنها چند فوت است، استفاده شود. کابل‌های افقی با هسته جامد معمولاً برای کابل‌های طولانی‌تر و دائمی که از دیوارها و کف‌ها عبور می‌کنند، استفاده می‌شوند. در حالی که دو نوع کابل یکسان به نظر می‌رسند، مهم است به یاد داشته باشید که استفاده از یک نوع کابل در فاصله‌ای بیشتر از طول نامی آن، منجر به تفاوت‌های قابل توجهی در کیفیت و عملکرد هر دو نوع کابل خواهد شد. نصب هر دو نوع کابل توسط ... تنظیم می‌شود. استانداردهای TIA-568.

آیا پچ کورد همان کابل اترنت است؟

پشت میز: لحظه تردید

هر روز پشت میزتان که می‌نشینید و از میان انبوهی از سیم‌های درهم‌تنیده عبور می‌کنید، گاهی اوقات به ... می‌رسید. بند ناف که به طور مرتب در پورت سوئیچ قرار می‌گیرد. کابل‌های پچ و کابل های اترنت از فاصله دور بسیار شبیه به هم هستند، به همین دلیل است که وقتی به دنبال چیزی در نزدیکی خود هستید، برداشتن یکی از این کابل‌ها بسیار آسان است. نوع واقعی رسانای مورد استفاده در هر یک از این کابل‌ها، میزان عملکرد سیگنال داده در فواصل طولانی را هنگام استفاده از هر نوع کابل تعیین می‌کند. علامت‌گذاری‌های روی روکش، راهی عالی برای تعیین نوع پچ کوردی که انتخاب کرده‌اید، ارائه می‌دهد. به دنبال نوشته‌ای روی روکش باشید که حاوی عنوان‌هایی مانند "Cat6 Stranded" و ANSI/TIA-568 باشد، که نشان می‌دهد پچ کورد برای مقاومت در برابر خم شدن مکرر در حین استفاده در رک‌ها یا پچ پنل‌ها طراحی شده است.

پچ کوردهای رشته‌ای از چندین رشته مسی نازک تشکیل شده‌اند که برای انعطاف‌پذیری به هم پیچیده شده‌اند. در مقابل، کابل‌های اترنت جامد دارای یک رسانای جامد واحد هستند که عملکرد الکتریکی برتر را در مسافت طولانی ارائه می‌دهند اما فاقد انعطاف‌پذیری هستند. برای تعیین کیفیت رساناهای داخل کابل، بخش کوچکی از رسانا را در یک انتهای کابل لخت کنید. استانداردهای TIA-568 طول کل پچ کوردها را در یک کانال 100 متری به 10 متر محدود می‌کند.

جنس، طول و برچسب در عمل

اگر متوجه شدید که هادی‌های مسی لخت شده در تمام طول خود رنگ یکسانی دارند، هادی‌ها از مس خالص ساخته شده‌اند و اتصالات کم‌مقاومت را برای نصب در رک‌های سوئیچ فراهم می‌کنند. با این حال، اگر سیم آلومینیومی نقره‌ای رنگ را زیر پوشش مسی مشاهده کردید، کابل شما از نوع CCA (آلومینیوم با روکش مس) است که ۵۵ تا ۶۰ درصد مقاومت بیشتری نسبت به مس خالص دارد و در صورت قرار گرفتن در معرض بارهای سنگین به سرعت داغ می‌شود و از ... پشتیبانی نمی‌کند. برق بیش از اترنت (PoE) کابل‌های اترنت با علامت «جامد» به‌طور خاص برای پوشش فواصل طولانی، مانند از یک سر اتاق تا سر دیگر، مهندسی شده‌اند و از یک سیم ضخیم استفاده می‌کنند که قادر به انتقال سیگنال در مسافت طولانی‌تر است، اما نمی‌تواند در معرض خمیدگی یا پیچ خوردگی شدید قرار گیرد. پچ کوردهای رشته‌ای برای کار در یک محیط انعطاف‌پذیر، مانند پشت میز، طراحی شده‌اند، اما هنگامی که شروع به گسترش برد پچ کورد رشته‌ای فراتر از طراحی آن می‌کنید، اعوجاج بسیار سریع‌تر افزایش می‌یابد.

کابل‌های رشته‌ای، انعطاف‌پذیری را برای لینک‌های کوتاه زیر ۱ متر، مانند اتصالات سوئیچ به روتر، بدون حادثه فراهم می‌کنند. کابل‌های هسته جامد درجه صنعتی، از توزیع طولانی با تعادل بین طول، پیچش و کیفیت مس پشتیبانی می‌کنند - با این حال، کابل‌های مبتنی بر آلیاژ می‌توانند باعث شوند 10 گیگابیت اترنت سیگنال‌هایی برای تخریب.

چک لیست سریع بصری

برای جلوگیری از ساعت‌ها وقت برای عیب‌یابی پس از اتصال به چندین سوئیچ، بهتر است با استفاده از این دستورالعمل‌ها، یک دقیقه وقت صرف انجام چند بررسی ساده کنید:

• رتبه‌بندی Cat و اطلاعات رشته‌ای/جامد چاپ شده روی کنار روکش را بخوانید؛ نوع هادی مورد استفاده تعیین می‌کند که کدام کاربرد برای آن نوع کابل بهترین است.
• یک تست خراش روی یک بخش انتهایی کوچک انجام دهید؛ مس خالص رنگ واقعی خود را نشان می‌دهد، در حالی که CCA نشانه‌هایی از روکش نقره‌ای را نشان می‌دهد که نشان می‌دهد کابل احتمالاً خراب است.
• کابل‌ها را با فواصل مورد نیاز تطبیق دهید؛ کابل‌های رشته‌ای را می‌توان تا 10 متر استفاده کرد، در حالی که کابل‌های یکپارچه برای مسیرهای ثابت، معمولاً طولانی‌تر از 10 متر، مناسب هستند.
• کانکتورهایی که استفاده می‌کنید را تأیید کنید؛ LC/SC برای فیبر و RJ45 برای مس استفاده می‌شوند.

پچ کوردهای رشته‌ای مسی خالص (24/26 AWG) ممکن است تحت شرایط صحیح به خوبی کار کنند؛ با این حال، هنگامی که با استفاده از تجهیزات دنیای واقعی آزمایش می‌شوند، محدودیت‌های 10G خود را نشان می‌دهند. این راهنمای فنی اکنون نشان می‌دهد که چگونه برچسب‌های کابل را به درستی بخوانید، کیفیت هادی‌ها را تأیید کنید و آزمایش‌های ساده‌ای را روی کابل انجام دهید تا مشخص شود که آیا یک کابل با کابل دیگر مطابقت دارد یا خیر، همه بدون نیاز به سرمایه‌گذاری در کابل‌ها/تجهیزات گران‌قیمت. در صورت استفاده از کابل Cat6A، حداکثر طول مجاز برای یک کانال Cat6A 100 متر است و آن کانال Cat6A می‌تواند تا 10 متر پچ کورد رشته‌ای در هر انتهای کانال داشته باشد، مشروط بر اینکه پچ کوردهای رشته‌ای با مواد هادی مسی خالص 26 AWG یا 24 AWG ساخته شده باشند. آزمایش استاندارد، حداکثر زمان روشن بودن شبکه را تضمین می‌کند.

چرا پچ اترنت مسی در 10G در فاصله بیش از 7 متر از کار می‌افتد؟

یک شبکه 10G به محدودیت خود می‌رسد

وقتی شرکت‌های طراحی، محیط‌های ذخیره‌سازی متصل به شبکه (NAS) یا SAN خود را با استفاده از کابل‌های پچ مسی بیش از دو متر گسترش می‌دهند، اغلب در نظر نمی‌گیرند که صبح چه اتفاقی برای سیستمشان خواهد افتاد، به خصوص وقتی کابل‌های خود را کمی دورتر از حد معمول جابجا می‌کنند. رایج‌ترین منبع این اختلالات، افزایش مقاومت به دلیل استفاده از چندین رشته کوچک سیم مسی، معروف به سیم رشته‌ای، است که منجر به افزایش میزان تلفات ورودی و اعوجاج تلفات بازگشتی می‌شود و باعث تخریب نسبت سیگنال به نویز (SNR) می‌شود که باعث ارسال مجدد لایه TCP می‌شود. کابل‌های مسی با طول کوتاه، کمتر از سه متر، می‌توانند هرگونه گرمای اضافی ایجاد شده توسط کابل‌های با طول بلندتر را بدون هیچ مشکلی از بین ببرند. با این حال، کابل‌های مسی با طول طولانی‌تر، به خصوص با کانکتورهای ضعیف یا پرس شده یا هادی‌های CCA (آلومینیوم با روکش مسی)، نویزی ایجاد می‌کنند که در توانایی ارسال بسته‌ها اختلال ایجاد می‌کند. این امر منجر به تلاش‌های متعدد برای ارسال مجدد می‌شود که شبکه‌های 1G آن را پنهان می‌کنند اما شبکه‌های 10G وقتی سیستم تحت ترافیک سنگین است، آن را آشکار می‌کنند.

نتایج نظرسنجی نشان داده است که بین ۷۰ تا ۸۵ درصد از پچ کوردهای ارزان‌قیمت، مشخصات عملکرد TIA (انجمن صنعت مخابرات) را برآورده نمی‌کنند و در نتیجه باعث لرزش VoIP (پروتکل صدا روی اینترنت) یا تأخیر در درخواست‌های پرس‌وجو از پایگاه داده می‌شوند. در زیر چند مورد از معیارهای کلیدی به‌دست‌آمده از آزمایش به سبک Fluke بر روی اجراهای مختلف Cat5e که نشان‌دهنده منطقه احتیاط هستند، آورده شده است:

این افت عملکرد در درجه اول بر کابل‌های بدون شیلد (UTP) یا کابل‌های CCA با کیفیت پایین تأثیر می‌گذارد. پچ کوردهای Cat6A S/FTP دارای گواهینامه می‌توانند یکپارچگی را تا 10 متر حفظ کنند.

خواندن اعداد و ارقام پشت این کاهش سرعت

طبق الگوهای آزمایش‌کننده کابل‌های Fluke، عملکرد کابل‌ها در ناحیه سبز (خوب) زیر ۳ متر، زرد (هشدار) بین ۳ تا ۵ متر و قرمز (ضعیف) از ۷ تا ۱۰ متر خوب به نظر می‌رسد، و در صورت داشتن چین‌خوردگی یا CCA نامناسب، لرزش و تلفات VoIP بیش از ۳۰٪ می‌شود، نه فقط به دلیل فاصله. کابل‌های رشته‌ای الگوی توزیع ناهمواری از برق را از طریق سیم‌ها ایجاد می‌کنند. این امر منجر به ایجاد مقادیر مختلف مقاومت می‌شود که باعث می‌شود یکپارچگی داده‌های دیجیتال تار شود. ایمیلی که از طریق یک پچ کورد رشته‌ای ارسال می‌شود، خوب به نظر می‌رسد، اما اگر سعی کنید از یک پچ کورد رشته‌ای برای ارسال یک جلسه همکاری زنده استفاده کنید، جلسه به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار خواهد گرفت. در ظرفیت ۱۰ گیگ با فرکانس تا ۵۰۰ مگا هرتز، اگر سیم شل پیچ خورده باشد، هرگونه شل بودن، میزان تداخل نزدیک به انتها (NEXT) ناشی از سیگنال تداخلی روی یک جفت سیم در نزدیکی کانکتور جفت سیم دیگر را افزایش می‌دهد و در نتیجه باعث می‌شود لکنت‌های ویدیویی بدتر شوند.

چرا سپر و ترفندها آن را نجات نمی‌دهند؟

محافظ فویل ممکن است از بیشتر تداخل‌های خارجی، اگر نگوییم همه، به سیگنال‌های داخلی جلوگیری کند، اما محافظ فویل هیچ کاری برای کاهش تلفات سیگنال داخلی در نقطه خاتمه یا از مقاومت تجمعی هادی و کابل برای هر متر انجام نمی‌دهد. تقریباً همه تولیدکنندگان پچ کوردهای رشته‌ای Cat6A قابلیت رسیدن به 10 متر در یک کانال 100 متری را طبق مشخصات TIA-568 دارند، مشروط بر اینکه پچ کورد کاملاً با مشخصات TIA-568 مطابقت داشته باشد. روش‌های بی‌شماری وجود دارد که کسب‌وکارها به دلیل میلی‌ثانیه‌های اضافی که به دلیل این مشکل رخ می‌دهد، ضرر می‌کنند. به عنوان مثال، موجودی انبار اغلب زمان همگام‌سازی خود را دو یا چند برابر افزایش می‌دهند. تشخیص، اسکن و غیره یک مرکز پزشکی، اغلب دو یا چند برابر بیشتر طول می‌کشد تا بارگیری شود، زمانی که از پچ کوردهای رشته‌ای برای اتصال سیستم‌های خود استفاده می‌کنند. حلقه‌های پچ کورد موجود در رک‌های سرور معمولاً اولین مواردی هستند که پیدا شده و بررسی می‌شوند تا مشخص شود که آیا مشکل اساسی وجود دارد یا خیر.

پچ کورد فیبر نوری در جایی که اترنت مسی نمی‌تواند، پیروز می‌شود

چرخش تسوئن وان

پس از ماه‌ها اتصال متناوب به دلیل کابل‌های مسی معیوب در ساختمان‌های اداری که در غیر این صورت کاربردی و شلوغ بودند، تیم‌ها به استفاده از کابل‌های فیبر نوری روی آوردند و در عرض چند ساعت، بازگشت به توان عملیاتی 100G را تجربه کردند. سیستم‌های فیبر نوری، برق را به عنوان بخشی از انتقال، منتقل نمی‌کنند. بنابراین، آنها تحت تأثیر تداخل الکتریکی قرار نمی‌گیرند و امکان ایجاد لینک‌های پایدار را فراهم می‌کنند.

چرا فیبر به جایی که مس مسدود می‌شود، حرکت می‌کند؟

هسته شیشه‌ای یک پچ کورد فیبر نوری، نور را به جای برق منتقل می‌کند. از این رو، هیچ تداخل الکترومغناطیسی بین دو کابل فیبر نوری که در نزدیکی یکدیگر در داخل رک قرار دارند، وجود ندارد. بنابراین، رک‌هایی که حاوی کابل‌های مسی هستند باید فاصله بیشتری را برای جلوگیری از تداخل در نظر بگیرند که منجر به افزایش جریان هوای رک و سهولت بیشتر در نگهداری می‌شود. کابل‌های فیبر نوری نور را منتقل می‌کنند و کاملاً در برابر تداخل الکترومغناطیسی (EMI) و تداخل فرکانس رادیویی (RFI) مصون هستند. با این حال، آزمایش‌های آزمایشگاهی نشان داده‌اند که تلفات مس معمولاً 10 متر است، در حالی که فیبرها نشان داده‌اند که سیگنال واضحی را در فواصل تا 300 متر حفظ می‌کنند. جایگزینی خطوط ترانک مخابراتی سنتی با استفاده از پچ کوردهای فیبر نوری می‌تواند تا 50٪ در زمان و تلاش مرتبط با استقرار اولیه سرویس و تا 80٪ در تعداد تیکت‌های مشکل صرفه‌جویی کند.

املاک و مستغلات رک

وقتی فضا ارزشمند است، به حداقل رساندن فضای مورد استفاده برای پیکربندی و مستندسازی رک و تجهیزات بسیار مهم است. از نظر گردش هوا و وزن، استفاده از فیبر امکان گردش هوای بهتر بین تجهیزات و محدودیت‌های وزنی کلی رک را کمتر می‌کند. یک تکنسین می‌تواند به سرعت و به راحتی یک پنل را در داخل تجهیزات تغییر مسیر داده و چیدمان اتاق شبکه را به طور کامل از نو پیکربندی کند.

چرا دوپلکس در پچ کورد فیبر نوری از هزینه مهم‌تر است؟

فیبر سیمپلکس برای ارتباط دو طرفه به دو رشته مجزا نیاز دارد، در حالی که فیبر دوطرفه LC اتصال را ساده می‌کند. SFP+ 10G–100G علاوه بر این، استاندارد OM4 برای کابل‌های چند حالته 50/125μm، حتی در زمان اوج ترافیک، مسیری پایدار برای سیگنال‌ها ایجاد می‌کند.

سازگاری با اسلات: دروازه‌بان پنهان

پورت‌های RJ45 فقط به داده‌های مسی محدود می‌شوند. SFP پورت‌ها باید حاوی یک ماژول نوری باشند تا بتوانند داده‌ها را از هر منبعی بپذیرند؛ بنابراین اگر کابل مسی را به پورت SFP وصل کنید، تاریک می‌ماند (هیچ داده‌ای را منتقل نمی‌کند). اتصال مسی در پورت‌های SFP به فرستنده/گیرنده‌های 10GBASE-T SFP+ نیاز دارد. اگر از همان مدل فرستنده/گیرنده با فیبر OM4 دوطرفه استفاده کنید، می‌توانید بر اساس آمار استقرار، توان عملیاتی خود را در طول شب به طور قابل توجهی افزایش دهید. به گفته کارشناسان صنعت، سازگاری تطبیقی ​​​​بسیار بیشتر از هزینه اولیه ساخت یک برند قدیمی است. جدول زیر تفاوت‌های اترنت مسی و پچ کوردهای فیبر نوری را نشان می‌دهد:

محاسبه هزینه و بازده واقعی

مس ممکن است در ابتدا ارزان‌تر به نظر برسد، اما با افزایش نیاز به فضای بیشتر و امکان خنک‌سازی فضا، این هزینه‌های بالاتر در نهایت با ارزش فیبر جبران می‌شوند. فیبر علاوه بر امکان استفاده از سینی‌های کوچک‌تر، تعمیر آسان‌تری را فراهم می‌کند و نسبت به مس، مصرف برق کمتری دارد که در طول زمان به سود بسیار بالاتری منجر می‌شود. شرکت‌هایی که از کابل‌های داپلکس OM4 استفاده می‌کنند، دو برابر تعداد سوالات پاسخ داده شده، پشتیبان‌گیری ساعت‌ها قبل از برنامه انجام شده و هیچ خرابی برنامه‌ریزی نشده‌ای را تجربه نکرده‌اند و در سه ماهه اول به بازگشت سرمایه خود پی برده‌اند. تطبیق تجهیزات با نیازهای شما بسیار مهم است. مراحل آزمایشی که در ادامه آمده است به شما کمک می‌کند تا تجهیزاتی را پیدا کنید که بهترین عملکرد را ارائه می‌دهند.

نحوه آزمایش و ارتقاء: آیا پچ کورد همان کابل اترنت است؟

مرحله ۱: قبل از تعویض، اندازه‌گیری کنید

بدون شک، قبل از انجام هرگونه تغییر سخت‌افزاری یا تلاش برای هرگونه اصلاح، باید همه چیز را اندازه‌گیری کنید. اولین نوع اندازه‌گیری که باید انجام شود، اندازه‌گیری iPerf3 Server-to-Client برای ارزیابی لرزش و از دست دادن بسته در هر یک از اتصالات بین دو دستگاه است. شما باید سندی از تمام نتایج آزمایش گرفته شده از آزمایش iPerf3 ایجاد کنید. هر زمان که میزان از دست دادن بسته از 1٪ بیشتر شود، این نشان می‌دهد که مشکلات احتمالی سیم‌کشی در کابل‌کشی مورد استفاده وجود دارد. لکنت زبان در تماس یا قطع و وصل تماس‌ها، باید شما را وادار کند که کانکتورهای دو انتهای اتصال را از نظر هرگونه گره خوردگی یا اتصال ضعیف کابل به دقت بررسی کنید. کابل‌های Cat6A باید با کانکتورهای RJ45 محافظ‌دار خاتمه یابند. کل کانال، از جمله پچ پنل، باید برای از بین بردن نویز به زمین متصل شود. فرستنده/گیرنده‌های QSFP/SFP برای استفاده با کابل‌های فیبر نوری OM4 دوطرفه مورد نیاز هستند.

مرحله ۲: کابل و تجهیزات را با هم تطبیق دهید

از آنجا که پورت‌های دارای برچسب SFP فقط فیبر را می‌پذیرند، فقط از کابل‌های پچ فیبر استفاده کنید. به محض اینکه فرستنده/گیرنده‌ها و کابل‌های پچ فیبر صحیح را داشتید، اتصال باید از نظر اتصال بررسی شود. به عنوان یک قاعده، در بودجه‌های کانال 10G از کابل‌های مسی Cat6A برای طول‌های بیش از 10 متر استفاده نکنید و در محیط‌های پر سر و صدا، باید از فیبر استفاده شود. یکی از دلایل اصلی که تعداد زیادی بلیط مشکل‌ساز به کارخانه‌ها ارسال شد، تغییر در تفکیک منطقه از فیبر ستون فقرات و پچ بود. گزارش‌های دقیقی از اینکه کدام کابل‌های پچ فیبر و فرستنده/گیرنده‌ها سفارش داده و دریافت شده‌اند، نگه دارید تا از استفاده صحیح از تجهیزات اطمینان حاصل شود.

مرحله ۳: اجرا و بررسی مجدد

پس از ایجاد هرگونه تغییر در پچ کوردها یا فرستنده-گیرنده‌ها، باید آزمایش iPerf3 Server-to-Client را دوباره اجرا کنید تا مطمئن شوید که نرخ ارسال و دریافت همچنان مطابقت دارد و لرزش کمی دارد. همچنین باید نتایج اولیه آزمایش iPerf3 را قبل از مقیاس‌بندی مستند کنید. همیشه انتهای فیبر را به طور کامل تمیز کنید. آلودگی روی رابط کانکتور، سیگنال را سریع‌تر از هرگونه ساییدگی یا پارگی مکانیکی از بین می‌برد. خواندن مداوم در طول شب نشان می‌دهد که سیگنال به محدوده اولیه خود بازگشته است. استفاده از فرآیند سیستماتیک آزمایش، تطبیق و تأیید، عملکرد دستگاه را تا حد امکان قابل اعتماد و قابل پیش‌بینی نگه می‌دارد.

راهنمای گیج AWG برای قابلیت اطمینان PoE

برق از طریق علامت‌گذاری AWG ارائه می‌شود؛ برای مثال، سیم 24 AWG به دلیل مقاومت کم، از PoE 90W برای نقاط دسترسی و دوربین‌ها پشتیبانی می‌کند. برعکس، سیم نازک‌تر 28 AWG جریان را به زیر 1.4A محدود می‌کند و باعث ایجاد گرمای بیش از حد در دسته‌های کابل می‌شود و حاشیه ایمنی IEEE 802.3bt را نقض می‌کند. 24 AWG تا 26 AWG باید با نگاه کردن به چاپ روکش تأیید شوند، زیرا طبق چندین نظرسنجی Fluke، مشخص شده است که این سیم‌ها وقوع خطاهای متناوب را حداقل 80٪ کاهش می‌دهند. سیم 28 AWG که به صورت حرفه‌ای با PoE نوع 4 90W بسته‌بندی شده است، به سرعت گرم می‌شود و باعث نرم شدن روکش سیم یا از دست رفتن سیگنال در نتیجه 24 کابل موجود در آن دسته می‌شود. گیج‌های ضخیم‌تر از این اتفاق جلوگیری می‌کنند و همه چیز را در محدوده ایمنی نگه می‌دارند. برای کمک از رمزگشای کد روکش زیر استفاده کنید:

انواع شیلدینگ برای محیط‌های پر سر و صدا

اگرچه UTP قابلیت کافی برای دفاتر با نویز محیطی کم را فراهم می‌کند، اما به دلیل تداخل الکترومغناطیسی بیش از حد (EMI) تولید شده توسط موتورهای الکتریکی محدود شده و در حضور این دستگاه‌ها به درستی عمل نخواهد کرد. بنابراین، برای محیط‌های EMI معمولی از فویل F/UTP استفاده کنید، در حالی که محافظ‌های بافته شده U/FTP بیشترین محافظت را هنگام کار در محیط‌های EMI شدید ارائه می‌دهند. با انتخاب محصول مناسب بر اساس شرایط فیزیکی سایت خود، می‌توانید موارد کند شدن‌های غیر قابل توضیح را تقریباً 60٪ کاهش دهید. برای کابل‌های FTP/STP، لازم است هر دو انتهای سیم تخلیه را از طریق پچ پنل محافظ و شاسی تجهیزاتی که کابل‌ها در مرکز داده به آن متصل هستند، به زمین متصل کنید تا به طور جداگانه هم پتانسیلی کامل در تمام نقاط EMI با فرکانس بالا فراهم شود. عدم اتصال هر دو انتها ممکن است باعث ایجاد ولتاژ بالقوه روی سیم شود که می‌تواند منجر به محافظ ناقص و در نتیجه عدم محافظت در برابر EMI شود.

تراکم پیچش و جلوگیری از تداخل

برای کاهش تداخل بین جفت‌ها، لازم است چگالی یکنواختی از سیم‌های محکم پیچ خورده هم در طول کابل و هم در نقطه‌ای که سیم‌ها به هم متصل می‌شوند، حفظ شود. طرح‌های پیچ خورده شل، تداخل خارجی را ممکن می‌سازند که باعث تخریب قابل توجه عملکرد سیگنال 10G می‌شود.

لینک دائمی در مقابل آزمایش کانال

آزمایش پیوند دائمی تمام مسیرهای کابل‌کشی در دیوار را پوشش می‌دهد؛ آزمایش کانال، استفاده از پچ کوردها را برای فراهم کردن فاصله کلی ۱۰۰ متر اضافه می‌کند. پچ کوردها از نظر تاریخی عامل بیشترین خرابی‌ها بوده‌اند. به همین دلیل، انجام آزمایش جامع کانال‌های کامل (شامل تمام چین‌ها) برای اطمینان از نتایج دقیق ضروری است. مدیران می‌توانند با انجام آزمایش‌های پایه iPerf3 به طور معمول، حداکثر سطح عملکرد را برای سال‌های متمادی حفظ کنند. این پایه‌ها اطلاعاتی در مورد هرگونه تخریب یک کانال از زمان آزمایش اولیه آن ارائه می‌دهند. اگر افزایش مقدار لرزش نشان دهنده افزایش فرکانس تغییرات پچ باشد، باید قبل از قطعی‌های احتمالی، آنها را تعویض کرد.

ساختار فیزیکی رشته‌ای در مقابل ساختار فیزیکی جامد

مقایسه‌ی ساختار فیزیکی:

بررسی ایمنی مواد: تشخیص تقلبی CCA

با ترکیب و بررسی اطلاعات، مشخص است که CCA دائماً به عنوان مقصر ظاهر می‌شود. از آنجایی که انتهای خراشیده شده CCA (جایی که روکش مسی قرار دارد) بیشترین مقاومت (55-60٪ بدتر) را نشان می‌دهد، CCA هم در آزمایش بار و هم در Power over Ethernet بیش از حد گرم می‌شود و CCA در آزمایش TIA رد می‌شود. در حالی که مس جامد از نظر ظاهری از نظر رنگ ثابت باقی می‌ماند و بدون مشکل در شرایط بار به درستی عمل می‌کند، توصیه می‌شود در صورت مواجهه با هرگونه CCA فوراً آن را دور بیندازید. با توجه به استانداردهای صنعتی در مورد قابلیت اطمینان، کابل‌های پچ کورد رشته‌ای کارخانه‌ای از عملکرد پچ کوردهای سیمی جامد چین‌دار در محل فراتر می‌روند که به دلیل ساختار غیرمنعطف آنها منجر به افزایش خرابی‌های تماس 10 گیگابیتی می‌شود.

در نتیجه، تطبیق صحیح کابل‌ها از مشکلات شبکه جلوگیری می‌کند. کابل اترنت مسی خالص جامد همیشه باید برای مسیرهای با دیوارهای بلند استفاده شود. پچ کوردهای رشته‌ای، ساخته شده از هادی‌های مسی رشته‌ای خالص، فقط باید برای پرش‌های کوتاه زیر 5 متر (15 فوت) از طریق رک یا میز استفاده شوند. هر کابلی که به عنوان CCA یا با خراش نقره‌ای مشخص شده باشد، باید فوراً دور انداخته شود. اولین قدم باید بررسی روکش و هادی‌ها برای تأیید محصول باشد، و پس از آن آزمایش‌های iPerf3 قبل و بعد از هرگونه تعویض برای شناسایی لرزش یا ناهنجاری‌ها از طریق فرآیند آزمایش انجام شود. طبق استانداردهای TIA، طول کل پچ نباید از 10 متر در کانال تجاوز کند. با این حال، کیفیت کابل‌ها به طور قابل توجهی تلفات ورودی را در طول‌های بیش از 7 متر افزایش می‌دهد. برق از طریق اترنت انتظار دارد که سیم 24 AWG در داخل دسته قرار گیرد تا از افت گرمای بیش از حد جلوگیری شود. کابل‌های محافظ باید با سیم‌های تخلیه متصل به پنل زمین در هر مکان مرکز داده طراحی شوند تا محافظت بهینه در برابر EMI را در سرعت‌های بالا فراهم کنند. سایت‌های آزمایشی کارخانه و دفتر/کارخانه که سرعت تیکت‌ها را نصف/دو برابر می‌کنند، انگیزه روزانه برای ادامه پیروی از چک لیست ۳۰ ثانیه‌ای را فراهم می‌کنند: بخوانید، بررسی کنید، تطبیق دهید، آزمایش کنید.

منابع مرجع

1. ANSI/TIA-568 - ویکی پدیا – استاندارد اصلی برای کابل‌کشی ساختاریافته، تعریف طول کابل‌های رابط تا ۱۰ متر در کانال‌های ۱۰۰ متری و مشخصات کابل‌کشی افقی.​
2. کابل‌های اترنت مسی جامد در مقابل کابل‌های CCA – جزئیات خطرات CCA مانند ۵۵٪ مقاومت بالاتر، خرابی PoE، خطرات آتش‌سوزی و عدم انطباق با TIA را شرح می‌دهد.​
3. راهنمای کابل پچ در مقابل کابل اترنت - انعطاف‌پذیری، طول، موارد استفاده‌ی شبکه‌ی رشته‌ای در مقابل شبکه‌ی یکپارچه و تفاوت‌های کلیدی در تنظیمات شبکه را مقایسه می‌کند.​
4. کابل اترنت جامد در مقابل کابل اترنت رشته‌ای - عملکرد در فواصل دور، میرایی، انعطاف‌پذیری و کاربردهای ایده‌آل برای هر نوع را پوشش می‌دهد.​
5. حداکثر طول کابل اترنت – محدودیت‌های Cat5e تا Cat8 را برای سرعت ۱۰ گیگابیت بر ثانیه (مثلاً ۳۷-۵۵ متر Cat6) که مربوط به خرابی‌های کابل مسی با طول بیش از ۷ متر است، ترسیم می‌کند.